Hundert, Millionen, Zehnmillionen...? Esperanto-Verrückte gibt es wie Sand am Meer - von weitem kaum zu sehen, aber doch eine ganze Menge.	Cent, milionoj, dek milionoj...? Esperantanoj troviĝas kiel sablo ĉe maro - de malproksime apenaŭ videblaj, sed tamen konsiderinda amaso.
Über die Zahl der Esperanto-Sprecher kann man leider nur spekulieren. Genausowenig könnte man errechnen, wieviele Radfahrer, Klassikfans oder Krimileser es gibt. Ernstzunehmende Schätzungen bleiben etwas unter einer Million. Jedenfalls gibt es genug, um viele Freunde und interessante Menschen zu finden und Städte und Länder mal aus Einwohnerperspektive kennenlernen zu können.	Pri la nombro de Esperantoparolantoj oni bedaŭrinde povas nur spekuli. Same oni ne povus elkalkuli, kiom ekzistas da biciklistoj, da ŝatantoj de klasika muziko aŭ da legantoj de krimrakontoj. Seriozaj taksoj estas iom sub unu miliono. Ĉiukaze sufiĉe, por trovi multajn amikojn, konatiĝi kun interesaj homoj kaj kun urboj kaj landoj el la perspektivo de enloĝantoj.
Und es macht schon Spaß, wenn man sich nach einem halben Jahr Lernen schon richtig gut verständigen kann. Vorausgesetzt man war sehr fleißig in diesem halben Jahr und ist nicht so schüchtern, wenn man fremdsprachig reden soll und muss.	Kaj estas tre motivige, se oni post jarduono da lernado jam povas bone interkompreniĝi. Kondiĉo estas, ke oni estis diligenta en tiu jarduono kaj ne estas tro hezitema, se oni devas paroli fremdlingve.